Μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του νεοελληνικού θεάτρου στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, ο Μήτσος Μυράτ,
ο ηθοποιός που «έλεγε το ‘’σ’ αγαπώ’’ καλύτερα από όλους», έκανε την
ζωή του τέχνη και την τέχνη του ζωή, σε μια διαδρομή που σημαδεύτηκε από
σημαντικά γεγονότα τα οποία διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την καριέρα
του.
Γεννήθηκε στην Σμύρνη
στις 26 Δεκεμβρίου του 1878 και σε πολύ μικρή ηλικία βίωσε το
επεισοδιακό διαζύγιο των γονιών του, βιώνοντας μία ιδιαίτερα τραυματική
εμπειρία για κάθε παιδί. Ο ίδιος και τα έξι αδέλφια του γίνονται
αντικείμενα της έντονης διαμάχης των γονιών τους, η
οποία καταλήγει στα δικαστήρια και ολοκληρώνεται με… μοιρασιά ανάμεσα
στους δύο. Εκείνος καταλήγει δίπλα στον πατέρα του και εξελίσσεται σε
εξελίσσεται ως «Απλός, αφελής, καταδεχτικός, ανοιχτοχέρης, σπάταλος,
μουρλός. Όλες τις ιδιότητες του μποέμ και μέσα σ’ όλα και ερωτόληπτος μέχρι αηδίας», όπως περιγράφει ο ίδιος τον εαυτό του.
Αυτά τα λόγια σε τρίτο πρόσωπο τα διαβάζουμε στην