Αν κρίνουμε από τη σοβαρότητα, το πάθος, την έξυπνη τακτική και κυρίως την αποφασιστικότητα με την οποία αντιμετώπισαν την ΑΕΚ, τότε σίγουρα πάτησαν το… κουμπί της αλλαγής. Το
ζητούμενο είναι να μην το αφήσουν, μέχρι να ολοκληρωθούν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της σεζόν.Η νίκη επί της ΑΕΚ στην πρεμιέρα του μίνι πρωταθλήματος, έχει διπλή σημασία. Εκτός από τους τρεις βαθμούς, προσέφερε στον Δικέφαλο την απαραίτητη ψυχολογία για να διεκδικήσει και να κατακτήσει την 2η θέση της τελικής κατάταξης του βαθμολογικού πίνακα.
Η ομάδα του Πάμπλο Γκαρσία κέρδισε ένα ντέρμπι σκοράροντας 3 φορές, με καλή κατά διαστήματα εμφάνιση. Η επικράτηση του ΠΑΟΚ θα είχε πιο άνετο χαρακτήρα αν ο Μαυροβούνιος διαιτητής δεν έκανε το μεγάλο λάθος να ακυρώσει το γκολ του Σφιντέρσκι μετά την ασιστ του Καντουρί στο α΄ ημίχρονο.
Μια απόφαση που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί, όσο καλή διάθεση κι αν έχουμε, ιδιαίτερα με δεδομένο ότι ο ρέφερι είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει από το VAR το γεγονός ότι δεν υπήρξε παράβαση από τον Καντουρί, στο κοντρόλ της μπάλας με το στήθος.
Μια απόφαση που λίγο έλειψε να αλλοιώσει το τελικό αποτέλεσμα καθώς η ΑΕΚ βρήκε γκολ πριν το φινάλε του ημιχρόνου και φυσικά έφυγε με ψυχολογία για τα αποδυτήρια.
Το γρήγορο (και υπέροχο) γκολ του Σφιντέρσκι στην επανάληψη, αποκατέστησε την τάξη και έβαλε ξανά τον ΠΑΟΚ σε θέση οδηγού. Η έξυπνη τακτική και αποφασιστικότητα των γηπεδούχων να κερδίσουν ένα ντέρμπι, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα.
Άφησε στην ΑΕΚ τον άνευ σημασίας έλεγχο του αγώνα, ψάχνοντας στις αντεπιθέσεις το 3ο γκολ που θα του χάριζε τη νίκη και τους πολύτιμους 3 βαθμούς. Το γκολ ήρθε από τον Ζίβκοβιτς που δικαιωματικά του ανήκει ο τίτλος του κορυφαίου παίκτη για τους ασπρόμαυρους. Η έμπνευση του Γκαρσία να τον χρησιμοποιήσει αριστερά, είχε αποτέλεσμα καθώς ο Σέρβος έκανε ένα από τα καλύτερα του παιχνίδια (αν όχι το καλύτερο) με τη φανέλα του ΠΑΟΚ.
Ο Δικέφαλος έδειξε να συνέρχεται και αν συνεχίσει με την ίδια ψυχολογία και νοοτροπία, είναι σίγουρο ότι και την εικόνα του μπορεί να βελτιώσει στη συνέχεια της περιόδου και τους στόχους να υλοποιήσει.
Την Κυριακή πήραμε μια μικρή γεύση όσων μπορεί να πετύχει στους αγωνιστικούς χώρους ο ΠΑΟΚ όταν παρουσιάζεται ως ομάδα. Νομίζω ότι όποιος παρακολούθησε το παιχνίδι, αντιλαμβάνεται τι εννοώ. Η συνολική παρουσία της ομάδας, ο τρόπος που πανηγυρίστηκαν τα γκολ, οι αντιδράσεις σε κάθε φάση, έδωσαν την εικόνα ενός συνόλου αποφασισμένο να μην αδικήσει στο μέλλον τον εαυτό του.
Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να σχολιάσω τις πρόσφατες δηλώσεις του πρώην προπονητή του ΠΑΟΚ. Με την δήλωση… «δεν είμαι ο Λουτσέσκου, δεν μπορούσα να παίξω το σύστημα που έπαιζε», ο Αμπελ Φερέιρα προσπάθησε να δικαιολογήσει τα έργα και τις ημέρες του στον πάγκο του ΠΑΟΚ.
Προσπαθώ να μην κοιτάω στο παρελθόν αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό όπως προανέφερα. Δεν απόρησα με τις δηλώσεις του Φερέιρα. Αυτός είναι ο Πορτογάλος. Εγωιστής, ανασφαλής και ολίγον ψεύτης όπως προκύπτει από τις τελευταίες δηλώσεις του.
Να το εξηγήσω ευθύς αμέσως. Ο Φερέιρα που δεν… μπορούσε να παίξει το σύστημα του Λουτσέσκου (λες και το 4-2-3-1 και οι παραλλαγές του είναι πυρηνική φυσική), προσπάθησε να επιβάλει στον ΠΑΟΚ σύστημα με τριάδα στην άμυνα και άλλες αλλαγές που αποσυντόνισαν την ομάδα.
Ως προπονητής της Παλμέιρας βέβαια, έπαιξε με το σύστημα του Λουτσέσκου και μάλιστα κατέκτησε το Κόπα Λιμπερταδόρες. Πως λοιπόν ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε το σύστημα; Και για να μην το κουράζω, αν δεν γνώριζε το 4-2-3-1, είναι απορίας άξιο πως επιλέχθηκε για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ, μετά την αποχώρηση του Ρουμάνου τεχνικού.
Σε κάθε περίπτωση η επιλογή Φερέιρα ήταν ένας τεράστιο λάθος για τον ΠΑΟΚ και φαντάζομαι πως τώρα πλέον το έχουν αντιληφθεί και οι τελευταίοι που θεωρούσαν λάθος την αποχώρηση του. Με τις εμμονές του Πορτογάλου, δεν υπήρχε μέλλον για τον Δικέφαλο.
ΥΓ Θεωρώ απαραίτητο να γράψω δυο λόγια για την ΚΑΕ ΠΑΟΚ. Αφορμή δεν αποτελεί η πρόσφατη νίκη επί του Αρη. Ο μεγάλος αγώνας που δίνει και κερδίζει με κόπους και βάσανα, ο ΠΑΟΚ του Θανάση Χατζόπουλου και του Βασίλη τριλυράκη (και φυσικά όσων τους συμπαραστέκονται) για την εξυγίανση, είναι μεγαλύτερος από μια νίκη ακόμα και αν αυτή είναι σε βάρος ενός αιώνιου αντιπάλου όπως είναι ο Αρης.
Αυτό που συμβαίνει στο μπάσκετ του ΠΑΟΚ δεν έχει προηγούμενο και βασίζεται στην αγάπη, την πίστη, την αφοσίωση και κυρίως την τρέλας (ναι, τρέλα είναι και μάλιστα χωρίς μέτρο) των επιτελών του για τον σύλλογο. Αυτή η τρέλα εμπνέει τόσο τον Λυκογιάννη (άξιος πολλών συγχαρητηρίων για ότι έχει πετύχει στους ασπρόμαυρους) όσο και τους παίκτες.
https://www.sdna.gr/podosfairo/821885_thelei-kai-mporei-opos-edeixe-na-allaxei-o-paok
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου