Έργα και Ημέρες του Γιώργου Παπανδρέου - Επεισόδιο 2: Η επιστροφή στον τόπο του εγκλήματος

Σας παρουσιάζουμε αναλυτικά όλο το εύρος των «επιτευγμάτων» εις τα οποία προέβη ο συγκεκριμένος άνθρωπος που όπως αποδείχθηκε, η έλευσή του ήταν «κατάρα» για τον τόπο μας

ΙΝΤΙΜΕ ΝΕWS - Φωτογραφία αρχείου

Στο πρώτο μέρος της έρευνας, σας υπενθυμίσαμε τα έργα και τις ημέρες της διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου που κάποιοι επιθυμούν να ξεχάσουμε. Δυστυχώς, η κατρακύλα είχε και συνέχεια

παρά τις κοινωνικές αντιδράσεις – Ο άνθρωπος δεν σταμάτησε πουθενά το καταστροφικό του έργο και συνέχισε καθ’ όλη την διάρκεια της θητείας του να λαμβάνει συνεχώς μέτρα μέχρι να συντρίψει πλήρως το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων.

«Ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος...», ισχυρίζονται συνήθως οι συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων και ίσως έχουν δίκιο τελικά. Η επιστροφή του Γιώργου Παπανδρέου στην κεντρική πολιτική σκηνή δεν μπορεί να καλύψει ή και να κρύψει τα εγκληματικά λάθη του ανδρός τα οποία οδήγησαν την χώρα στα βράχια.

Στο πρώτο μέρος του ρεπορτάζ με τίτλο: «Δεν ξεχνώ: Έργα και Ημέρες του Γιώργου Παπανδρέου – Επεισόδιο 1», σας περιγράψαμε λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο ο σημερινός υποψήφιος για την ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ. ενέπλεξε την Ελλάδα σε περιπέτειες και δέσμευσε όλες τις κυβερνήσεις με την υπογραφή του.

Πάμε τώρα να δούμε το δεύτερο μέρος του σίριαλ, με πρωταγωνιστή τον ίδιο άνθρωπο. Η ανεργία και ο πληθωρισμός εκτινάχθηκαν σε δυσθεώρητα ύψη, ενώ οι μικροεπιχειρήσεις έβλεπαν τον τζίρο τους συνεχώς να μειώνεται με αποτέλεσμα να οδηγούνται όλο και περισσότερες στο κλείσιμο, γεγονός που περιγραφόταν ως κύμα λουκέτων. Στις 9 Δεκεμβρίου 2010 η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου κατέθεσε στη βουλή το πολυνομοσχέδιο για τα εργασιακά και τις ΔΕΚΟ. Για όσους δεν θυμούνται ή κάνουν ότι δεν θυμούνται το νομοσχέδιο περιλάμβανε ρυθμίσεις για υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών με σκοπό την περαιτέρω μείωση των μισθών δίχως τον σκόπελο των κλαδικών συμβάσεων, με μόνο περιορισμό το ύψος του βασικού μισθού της εθνικής συλλογικής σύμβασης.

Θεσπίστηκε η δοκιμαστική περίοδος εργασίας με διάρκεια 12 μηνών, στο διάστημα των οποίων η σύμβαση μπορεί να καταγγελθεί χωρίς προειδοποίηση και χωρίς αποζημίωση απόλυσης. Επίσης το νομοσχέδιο έθετε πλαφόν τα 4.000 Ευρώ, στις μικτές αποδοχές των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ και μείωση 10% σε αμοιβές που ξεπερνούν τα 1.800 Ευρώ. Το πολυνομοσχέδιο υπερψηφίστηκε στις 15 Δεκεμβρίου από τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος με εξαίρεση τον βουλευτή Βαγγέλη Παπαχρήστο, ο οποίος διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, η οποία απέμεινε πλέον με 156 βουλευτές. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου ψήφιζε αβλεπί όλα τα ανθρωποκτόνα μέτρα χωρίς κανένα ενδοιασμό και χωρίς κανένα οίκτο! Το 2010 έκλεισε με το χρέος να αγγίζει το 142,8% του ΑΕΠ και το έλλειμμα στο 10,5%. Παράλληλα η οικονομία συρρικνώθηκε 4,5%.

Το 2011, η δυσαρέσκεια στην κοινωνία από την μεγάλη οικονομική ύφεση ήταν έντονη και άρχισε να εκφράζεται με αποδοκιμασίες πολιτικών που εμφανίζονταν σε δημόσιους χώρους, ακόμα και στο εξωτερικό. Στο διάστημα αυτό, άρχισαν να ενισχύονται κινήματα πολιτών που δεν συνδέονταν με πολιτικά κόμματα όπως το κίνημα «δεν πληρώνω» που έκανε έντονη την παρουσία του, με τα μέλη του να αρνούνται να πληρώσουν στα διόδια το υψηλό αντίτιμο. Η πραγματική οικονομία εξακολούθησε να επιδεινώνεται με συνέχιση του αποκαλούμενου κύματος λουκέτων στην αγορά και την ανεργία να συνεχίζει να καλπάζει.

Διαβάστε σχετικά:

Γ. Παπανδρέου: «24 μήνες μαζεύω τα σπασμένα»

Διέλυσε τη χώρα, διαλύει και το ΠΑΣΟΚ

Τυχόν ποινικές ευθύνες Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου

Τον Μάιο του 2011, η συνεχιζόμενη δυσαρέσκεια άρχισε να εκφράζεται με ένα νέο κίνημα διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε μέσα από σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και ονομάστηκε κίνημα των αγανακτισμένων. Επηρεάστηκε από το αντίστοιχο κίνημα που είχε ξεκινήσει λίγο καιρό πριν στην Ισπανία. Οι συμμετέχοντες ήταν ανεξάρτητοι πολίτες χωρίς κομματική ιδιότητα, που επιθυμούσαν την ύπαρξη κάποιου είδους δράσης, ενάντια στην συνεχιζόμενη επιδείνωση της ποιότητας ζωής. Οι πολίτες που συμμετείχαν διοργάνωναν ογκώδεις διαδηλώσεις σχεδόν καθημερινά στις πλατείες των μεγαλύτερων πόλεων της Ελλάδας. Στα μέσα Ιουνίου ήρθαν στο φως στοιχεία που έδειχναν μεγάλη απόκλιση της ελληνικής οικονομίας από τους στόχους και σημαντική υστέρηση εσόδων.

Το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται – Τον εγκατέλειπαν και οι δικοί του

Στις 14 Ιουνίου ανεξαρτητοποιήθηκε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Λιάνης, με αποτέλεσμα το κυβερνών κόμμα να απομείνει με 155 βουλευτές. Στις 15 Ιουνίου ξεκίνησε η συζήτηση στη βουλή για το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Στο εξωτερικό της βουλής υπήρξαν ογκώδεις διαδηλώσεις από το κίνημα των αγανακτισμένων και συνδικάτα που παρέμειναν μέχρι τις βραδινές ώρες.

Στις 16 Ιουνίου παραιτήθηκαν δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι Γιώργος Φλωρίδης και Έκτορας Νασιώκας. Την ίδια μέρα 21 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζήτησαν σύγκληση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, η οποία κατέληξε σε απόφαση για ανασχηματισμό. Νέος υπουργός οικονομικών ανέλαβε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Επίσης ανέλαβε και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Στις 29 Ιουνίου έγινε η ψηφοφορία στη βουλή για το μεσοπρόθεσμο, ενώ έξω από τη βουλή υπήρχαν ογκώδεις συγκεντρώσεις πολιτών και συνδικάτων. Στο κέντρο της Αθήνας υπήρχε μία πρωτοφανής συγκέντρωση αστυνομικών δυνάμεων. Δρόμοι είχαν αποκλειστεί ενώ μπροστά στη Βουλή είχε στηθεί ένας μεταλλικός φράκτης για να εμποδίζει την διέλευση προς τον χώρο αυτό. Η όλη κατάσταση κατέληξε στο ξέσπασμα σοβαρών επεισοδίων με συγκρούσεις διαδηλωτών και δυνάμεων των ΜΑΤ που εφάρμοσαν άγρια καταστολή.

Το μνημόνιο τελικά ψηφίστηκε από 155 βουλευτές (154 του ΠΑΣΟΚ και 1 της ΝΔ). Από το ΠΑΣΟΚ ψήφισε κατά μόνο ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, ενώ από τη ΝΔ ψήφισε υπέρ μόνο η Έλσα Παπαδημητρίου.

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας

Το μεσοπρόθεσμο προέβλεπε μία σειρά από μέτρα για τον περιορισμό των δαπανών (μειώσεις μισθών) και αύξησης των εσόδων (αυξήσεις φόρων). Περιορίζονται μισθολογικές και λειτουργικές δαπάνες και προστίθενται νέα φορολογικά μέτρα. Ιδρύεται οργανισμός αποκρατικοποιήσεων (Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας) με σκοπό την πώληση της δημόσιας περιουσίας. Στόχος είναι έσοδα 50 δις από αποκρατικοποιήσεις.

Στα φορολογικά μέτρα του μεσοπρόθεσμου περιλαμβάνονταν τα εξής:

-Αλλαγή φορολογικής κλίμακας με επιβάρυνση σε όλους όσους δηλώνουν εισόδημα πάνω από 8.000 Ευρώ

-Έκτακτη εισφορά για όλους όσους έχουν εισόδημα πάνω από 12.000 Ευρώ

-Μετάβαση σε ανώτερη κλίμακα ΦΠΑ προϊόντων και υπηρεσιών εστίασης

-Επιβολή κλιμακωτής αντικειμενικής δαπάνης κατοικίας

-Επιβολή ετήσιου τέλους για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους επιτηδευματίες

-Επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας ύψους 2%

-Επιβολή Ειδικής Εισφοράς Συνταξιούχων Επικουρικής Ασφάλισης που θα παρακρατείται μηνιαία

-Αύξηση του ποσοστού παρακράτησης ΛΑΦΚΑ σε όλες τις συντάξεις άνω των 1450 ευρώ, από 4% έως 10%, που ίσχυε μέχρι τότε, σε 6% έως 14%

Η διάλυση των εργασιακών κεκτημένων

-Θεσπίζεται μέτρο εργασιακής εφεδρείας για οργανισμούς που καταργούνται

-Όσοι προσλαμβάνονται χωρίς επαγγελματική εμπειρία θα αμείβονται με μισθό χαμηλότερο κατά 20% από το όριο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης.

-Η διάρκεια των συμβάσεων ορισμένου χρόνου πηγαίνει από τα 2 στα 3 χρόνια.

Παρά τη θηλειά των μέτρων που επέβαλε ο Γιώργος Παπανδρέου οι ξένοι οίκοι αξιολόγησης συνεχίζουν να υποβαθμίζουν την Ελλάδα σε καθεστώς περιορισμένης χρεοκοπίας.

Πάνω στα μέτρα, ο ΓΑΠ επιβάλλει και άλλα μέτρα:

-Διεύρυνση του μέτρου της εργασιακής εφεδρείας και σε οργανισμούς που δεν καταργούνται

-Νέος έκτακτος φόρος στην ηλεκτροδοτούμενη δομημένη επιφάνεια ακινήτων που θα καταβάλλεται μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ

-Περικοπή συντάξεων και μεγάλες περικοπές στο εφάπαξ

-Νέες περικοπές μισθών στο δημόσιο και εφαρμογή ενιαίου μισθολογίου

-Μείωση του αφορολόγητου ορίου από τις 8.000€ στις 5.000€

-Άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων.

Μιλάμε για τραγικές καταστάσεις που οδηγούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού. Μέσα σε αυτό τον φαύλο κύκλο του βούρκου ο Παπανδρέου συνάπτει νέο δάνειο 130 δισεκατομμυρίων. Με βάση την συμφωνία που δέχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής τον Οκτώβριο του 2011 οι ιδιώτες έπρεπε να αποδεχθούν σε εθελοντική βάση, μείωση της αξίας των ελληνικών ομολόγων που διαθέτουν κατά 50%, πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής με διάρκεια μέχρι το 2021 και δημιουργία μηχανισμού μόνιμης εποπτείας της Ελλάδας για την συνεχή παρακολούθηση της εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων.Παράλληλα αποφασίστηκε η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών με ποσό ύψους 30 δις € και αύξηση κατά ένα τρις € των κεφαλαίων του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Αφού υπέγραψε όλα τα παραπάνω και αφού είχε κάνει όλη τη βρώμικη δουλειά, άρχισε να προετοιμάζει την αποχώρησή του, δήθεν εμφανιζόμενος σε κόντρα με το ευρωπαϊκό κατεστημένο. Προσέξτε, πρώτα τα υπέγραψε όλα και μετά άρχισε να ζητάει δήθεν δημοψήφισμα. Έφυγε λοιπόν με την μέθοδο «στρίβειν δια του δημοψηφίσματος» και παρέδωσε τη χώρα στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου για να εφαρμόσει τις μνημονιακές επιταγές που αποτελείωσαν τόσο τον λαό, όσο βεβαίως και το κράτος. Mια κυβέρνηση που δεν είχε καμία απολύτως λαϊκή νομιμοποίηση.

Όλα λοιπόν τα παραπάνω πρέπει να τα ξεχάσουμε και να σηκώσουμε τον Γιώργο Παπανδρέου στα χέρια… Το ρεπορτάζ του Newsbomb.gr δεν θα σταματήσει εδώ. Θα σας παρουσιάσουμε αναλυτικά όλο το εύρος των «επιτευγμάτων» εις τα οποία προέβη ο συγκεκριμένος άνθρωπος που όπως αποδείχθηκε ήταν κατάρα για τον τόπο μας.

Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Newsbomb.gr.

Διαβάστε επίσης:

Δεν ξεχνώ: Έργα και Ημέρες του Γιώργου Παπανδρέου – Επεισόδιο 1

«Θερμό» επεισόδιο: Πού θα χτυπήσει η Τουρκία; Στοχεύει στο αδύνατο σημείο του Ελληνισμού

Μίκης Θεοδωράκης: Άνοιξε η διαθήκη του - Πού αφήνει την περιουσία του, η τελευταία επιθυμία του