Το κορμί βάρυνε. Το σώμα δεν στρίβει. Η μηχανή ρετάρει. Κάθε 90λεπτο είναι και μία μικρή περιπέτεια. Το μυαλό όμως παραμένει κοφτερό και το βλέμμα σπινθιρίζει. Εδώ και καιρό, ο Ζεράρδ Πικέ θυμίζει περισσότερο… πολιτικό, παρά ποδοσφαιριστή. Αργά, αλλά
προσεκτικά, προετοιμάζει το έδαφος για την εκλογή του στον προεδρικό θώκο της Μπαρτσελόνα, θαρρεί κανείς πως ότι είχε να δώσει ποδοσφαιριστής στο άθλημα, το έδωσε.Δεν υπήρξε καμία πιο αντιπροσωπευτική φωτογραφία για την Μπαρτσελόνα -και το τι έμελλε γενέσθαι- από εκείνο το υπέροχο στοπ καρέ από το παιχνίδι του περασμένου Φεβρουαρίου.
Ο Κιλιάν Μπαπέ ένα αληθινό πεινασμένο καθαρόαιμο να καλπάζει στο χορτάρι του Καμπ Νου και ο Ζεράρδ Πικέ να προσπαθεί μάταια να τον αρπάξει από την φανέλα. Αυτό που έρχεται απέναντι σε αυτό που φεύγει. Το παρελθόν απέναντι στο μέλλον. Η άλλοτε λαμπερή Μπαρτσελόνα που δύει και προσπαθεί μάταια να γραπωθεί από κάπου.
Η εποχή του… Πικενμπάουερ φαντάζει πια πολύ μακρινή. Στο χορτάρι του Ντα Λουζ, εκεί που ο Καταλανός αμυντικός βίωσε στο πετσί του το εφιαλτικό 2-8 από την Μπαρτσελόνα, ο Πικέ έζησε την περασμένη Τετάρτη μία από τις πιο ντροπιαστικές στιγμές της καριέρας του.
Πήρε την πρώτη κάρτα στο 12ο λεπτό. Δίκαια. Δεν μπορούσε να πιάσει τον Ντάρβιν Νούνιες ούτε με λάσο. Του έκανε «καπάκι» δεύτερο φάουλ για κάρτα. Ο ρεφ -από σεβασμό στην ιστορία του- του την χάρισε. Λίγο αργότερα, ήρθε ξανά δεύτερος σε μία 50-50 μπάλα και έκανε άλλο ένα φάουλ για πρόωρο ντους. Ο διαιτητής του χαρίστηκε ξανά. Ο Ρόναλντ Κούμαν, όμως όχι.
Τον τράβηξε άρον-άρον στον πάγκο από το 32ο λεπτό, για να μην αποβληθεί, δεν μπορούσε να κόψει ούτε με… βαλέ. Ο Καταλανός την γλίτωσε την αποβολή, όμως η Μπάρτσα δεν γλίτωσε μία ακόμα τριάρα. Η εικόνα ανημποριάς του στο γήπεδο (αλλά και στον πάγκο) ήταν θλιβερή, λεκές στην συγκλονιστική καριέρα του. Διότι ο Πικέ υπήρξε κάποια στιγμή ο κορυφαίος αμυντικός στον πλανήτη. Σίγουρα, ο πιο μοντέρνος.
Τρεις ημέρες αργότερα, το εμπόδιο ήταν ακόμα ψηλότερο. Η Ατλέτικο Μαδρίτης έκανε πάρτι σε κάθε κόντρα επίθεση, ακόμα και η «σειρούλα» του, ο Λουίς Σουάρες, έμοιαζε πυραυλοκίνητος μπροστά του.
Λίγο μετά το 1-0, η κάμερα έπιασε τον Πικέ να λογομαχεί έντονα με τον Σέρχιο Μπουσκέτς για το μερίδιο ευθύνης του γκολ. Πολύ έντονα. Με χέρια, με φωνές, με «γαλλικά». Το μυαλό τα βλέπει όλα, απλώς τα πόδια πια δεν υπακούν. Και για τους δύο.
Κάθε παιχνίδι της Μπαρτσελόνα, μοιάζει και ένας μικρός εφιάλτης. Ο Πικέ όμως βρίσκεται εκεί μετά το τέλος τους για να δώσει το αλατοπίπερο με τις δηλώσεις του: «Ακόμα και αν παίζαμε τρεις ώρες, γκολ δεν βάζαμε», είπε με ωμή ειλικρίνεια μετά το τέλος της αναμέτρησης με την Ατλέτικο Μαδρίτης. Ακόμα πιο κυνικός μετά την τριάρα από την Μπάγερν Μονάχου: «Αυτοί είμαστε. Αυτή είναι η πραγματικότητα».
Ο Πικέ ποτέ δεν κρύφτηκε, σε ότι αφορά το στρατόπεδο που επέλεξε. Είναι με τον Λαπόρτα -με ότι συνεπάγεται αυτό: «Μπορούμε πια να πούμε άφοβα ότι ο Μπαρτομέου ήταν από τους χειρότερους προέδρους στην ιστορία του συλλόγου», δήλωσε πριν από ένα μήνα στο κωμικό σόου La Sotana.
Ήταν ο πρώτος που δέχθηκε να μειωθεί ο μισθός του, όμως η δημόσια ατάκα προς τους συμπαίκτες του: «Εγώ το έκανα, σειρά σας τώρα», ακούστηκε κάπως εκβιαστική. Στα μάτια αρκετών εκ των συμπαικτών του ο Πικέ δεν είναι ο αρχηγός όλων, μα το αγαπημένο παιδί του Λαπόρτα, η φωνή και τα μάτια του στα αποδυτήρια.
Το γεγονός ότι μία εκ των εταιριών του διαχειρίζεται τα εμπορικά δικαιώματα παικτών της Μπαρτσελόνα, όπως ο Σαμουέλ Ουμτιτί και ο Ρίκι Πουτς είναι ακόμα μία αφορμή διχόνοιας, ψιθύρων, διάσπασης.
Ο Πικέ δεν μπορεί άλλο. Είναι φανερό. Μα, δεν υπάρχει και κάποιος άλλος καλύτερος του. Ο Καταλανός επέλεξε να βυθιστεί μαζί με το πλοίο κι όχι να το εγκαταλείψει. Του περιποιεί τίτλο τιμής. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα του το πιστώσει.
Καλύτερος δεν μπορεί να γίνει. Ούτε η Μπαρτσελόνα, που βάσει μισθολογικών περιορισμών μπορεί να έχει μόλις το 7ο μεγαλύτερο μπάτζετ στην La Liga.
Όμως το ερώτημα είναι άλλο. Όπως αναρωτήθηκε ο Albert Masnou στην Sport: «Ο Πικέ βρίσκεται στο στόχαστρο και η ερώτηση είναι αν μπορεί να συμπεριφερθεί σωστά, έντιμα και δίκαια έχοντας επωμιστεί τόσους διαφορετικούς ρόλους στην ίδια στιγμή: «Όταν έχω αμφιβολίες πάντα σκέφτομαι τι θα ήταν καλύτερο για την Μπάρσα» ήταν μία από τις πιο διάσημες ατάκες του Πεπ. Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το ίδιο ισχύει για τον Πικε;
https://www.sdna.gr/podosfairo/885163_o-kosmos-toy-zerard-pike-den-einai-pia-teleios
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου