Ο Μάξι Ροντρίγκεζ αποσύρθηκε στην αρχή της εβδομάδας που μας πέρασε και μια αναδρομή στην σπουδαία καριέρα του, μπορεί μόνο να μας κάνει «σοφότερους».
Γνώρισε την μαγεία του ποδοσφαίρου στην Αργεντινή, έφτιαξε «όνομα» στην Ισπανία, δοκιμάστηκε στο ανώτατο επίπεδο στην Αγγλία για να γυρίσει εν τέλει στο αγαπημένο του πρωτάθλημα. Αυτό της Αργεντινής. Εκεί αποσύρθηκε πριν λίγες ημέρες, μακρυά
από τα φώτα της δημοσιότητας, όμως ο Μάξι Ροντρίγκεζ δεν ήταν ένας απλός ποδοσφαιριστής!Γεννήθηκε την δεύτερη ημέρα του Ιανουαρίου το μακρινό πλέον 1981 στο Ροζάριο. Μια περιοχή που έχει στο DNA της την «εκτροφή» αστέρων σε κάθε άθλημα. Σημείο αναφοράς είναι το ποδόσφαιρο. Εκεί όπου δεσπόζουν οι δυο μεγάλες ομάδες της πόλης. Ροζάριο Σεντράλ και Νιούελς Ολντ Μπόις.
Μια από αυτές τις δυο θα είναι και ο πρώτος έρωτας της ζωής σου. Για τον Μάξι, η δεύτερη ήταν αυτή που τον κέρδισε. Σε ηλικία μόλις δέκα ετών εισήλθε στους «κόλπους» της «Λα Λέπρα», αγωνιζόμενος στα τμήματα υποδομής, έχοντας για… παρέα έναν μελλοντικό αστέρα εν ονόματι Λιονέλ Μέσι! Μέσα σε μερικά χρόνια, ο σκληροτράχηλος νεαρός είχε καταφέρει να ξεχωρίσει και σε ηλικία 18 ετών θα έπαιρνε το «βάπτισμα του πυρός» στην Πριμέρα Ντιβιζιόν της Αργεντινής.
Μια εμβληματική μορφή στην ιστορία της Νιούελς, ο Αντρές Ρεμποτάρο, είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία του συλλόγου. Εντυπωσιάστηκε με τον Μάξι Ροντρίγκεζ, τον προβίβασε στην πρώτη ομάδα και κάπως έτσι ξεκίνησε ο νεαρός μεσοεπιθετικός την ταχεία του εξέλιξη. Η θητεία του Ρεμποτάρο μπορεί να μην κράτησε πολύ, όμως ο ίδιος συνέχισε απτόητος να εντυπωσιάζει τους πάντες.
Παρά το γεγονός μάλιστα ότι τότε ο σύλλογος περνούσε μια μεγάλη αγωνιστική κρίση, ο Ροντρίγκεζ ήταν αυτός που θα έκανε αρκετούς ευρωπαϊκούς συλλόγους να εντάξουν στο εβδομαδιαίο τους «ρεπερτόριο» μια ομάδα από το μέσον της βαθμολογίας της Πριμέρα Ντιβιζιόν. Φυσικά οι πρώτες προσφορές δεν άργησαν να έρθουν. Το 2002 όμως και μετά από μια απίστευτα παραγωγική σεζόν με 15 τέρματα και ισάριθμες ασίστ, είχε έρθει η ώρα για την πρώτη ευρωπαϊκή εμπειρία.
Το σύνηθες δρομολόγιο εκείνη την εποχή ήταν «Αργεντινή-Ισπανία». Ο Μάξι δεν θα μπορούσε να έχει ακολουθήσει διαφορετική πορεία. Η Εσπανιόλ, το καλοκαίρι του 2002, προσέφερε στην Νιούελς έξι εκατομμύρια ευρώ και έκανε δικό της ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του αργεντίνικου ποδοσφαίρου. Ο τότε προπονητής των Καταλανών, Χαβιε Κλεμέντε, τον έριξε κατευθείαν στα «βαθιά». Δεν ήταν εύκολο για μια ομάδα που πάλευε για την παραμονή στην κατηγορία.
Ο Μάξι Ροντρίγκεζ όμως έδειξε με περίσσια άνεση ότι μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς και σε πολύ υψηλότερο επίπεδο. Πέτυχε σπουδαία γκολ που βοήθησαν την ομάδα να παραμείνει στην κατηγορία, με χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνα απέναντι σε Αλαβές και Μπιλμπάο στις δυο τελευταίες αγωνιστικές του πρωταθλήματος. Το γκολ του μάλιστα απέναντι στην Αθλέτικ ήταν και αυτό που ισοφάρισε σε 2-2 και έδωσε στην ομάδα τον τελευταίο βαθμό που χρειαζόταν για να σφραγίσει και μαθηματικά την παραμονή!
Σε ίδιο μοτίβο κινήθηκε και η επόμενη χρονιά, με την διαφορά ότι αντί για καλοκαιρινή προετοιμασία, θα συμμετείχε με την Εθνική Αργεντινής στο Copa America. Δυστυχώς για τον ίδιο δεν αγωνίστηκε σε κανέναν αγώνα, κάτι που ενδεχομένως να επηρέασε και την ψυχολογία του, αφού μέσα στην σεζόν με την Εσπανιόλ και παρά το γεγονός ότι ήταν βασικός σε όλα τα παιχνίδια στην La Liga, είχε περιορισμένη δημιουργικότητα.
Κάποιοι μάλιστα κατηγόρησαν τον προπονητή, Λουί Φερνάντες, ότι επικέντρωνε την ανάπτυξη της ομάδας από τον άξονα, παραμερώντας την δεξιά πλευρά στην οποία κινούταν ο Αργεντινός χαφ. Ποτέ δεν μάθαμε τι πραγματικά έγινε, αλλά ελάχιστη σημασία έχει, αφού η επόμενη σεζόν, με τον Μιγκέλ Λοτίνα στον πάγκο, θα ήταν βγαλμένη από σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Ο Μάξι Ροντρίγκεζ ήταν σε δαιμονιώδη φόρμα. Ο πρώην τεχνικός της Ομόνοιας του είχε δώσει την πλήρη ελευθερία κινήσεων από την δεξιά πτέρυγα.
Το αποτέλεσμα; 15 τέρματα στο πρωτάθλημα και την Εσπανιόλ στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας, εξασφαλίζοντας το εισιτήριο για το Κύπελλο UEFA της ερχόμενης σεζόν. Η τρομερή αυτή σεζόν, όπως ήταν αναμενόμενο, θα έφερνε αρκετούς «μνηστήρες» στα γραφεία της καταλανικής ομάδας. Το τοπίο όμως θα ξεκαθάριζε μετά την ολοκλήρωση του Κυπέλλου Συνομοσπονδίων, στο οποίο είχε κληθεί ο παίκτης.
Ατλέτικο Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Βαλένθια και αρκετές Αγγλικές και Ιταλικές ομάδες ενδιαφέρθηκαν για την περίπτωσή του. Νικήτρια σε αυτό το «μπρα ντε φερ» αναδείχθηκε η ομάδα της Μαδρίτης, παρά το γεγονός ότι αντιμετώπιζε αρκετά προβλήματα εντός αγωνιστικών χώρων. Γενικότερα, οι «Ροχιμπλάνκος» βίωναν μια περίοδο αναπροσαρμογής και συμβιβάζονταν με πλασαρίσματα στις μεσαίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα.
Έτσι εξελίχθηκε η πρώτη χρονιά του Μάξι στην Μαδρίτη. Η ομάδα του Κάρλος Μπιάνκι και του Χοσέ Μούρθια τερμάτισε στην 10η θέση, έχοντας τεράστια αμυντικά κενά και αδυναμίες. Η μοναδική όαση ήταν η επιθετική τριάδα, με τους Φερνάντο Τόρες, Μάξι Ροντρίγκεζ και Ματέγια Κεζμαν. Α ναι, υπήρχε κι ένας ανερχόμενος επιθετικός που μόλις είχε αποκτηθεί από την Ιντεπεντιέντε. Ένας μικρόσωμος τύπος με το όνομα Κουν Αγκουέρο. Πάνω σε αυτούς βασίστηκε τα επόμενα χρόνια ο Χαβιέ Αγκίρε, αλλά και ο Αμπέλ Ρεσίνο.
Η Ατλέτικο Μαδρίτης μετατράπηκε σε μια ομάδα που διεκδικούσε με αξιώσεις την συμμετοχή στο Champions League, κάτι που φυσικά έγινε πραγματικότητα ήδη από το 2008, φτάνοντας μέχρι τους «16» της διοργάνωσης. Παρόμοιο κατόρθωμα επετεύχθη και την επόμενη χρονιά, με τον Μάξι Ροντρίγκεζ να σκοράρει μάλιστα απέναντι στον Παναθηναϊκό στα προκριματικά, αφήνοντας τον εκτός συνέχειας της διοργάνωσης. Βέβαια η Ατλέτικο τα πήγε εξαιρετικά άσχημα στην φάση των ομίλων, συγκεντρώνοντας μόλις τρεις βαθμούς.
Παρ’ όλα αυτά κατάφερε στην ισοβαθμία να αφήσει εκτός συνέχειας το ΑΠΟΕΛ, συνεχίζοντας έτσι στο Europa League. Όλοι ξέρουμε πως κατέληξε αυτό! Η Φούλαμ αν και στάθηκε εξαιρετικά, δεν μπόρεσε να σταματήσει την αρμάδα του Ντιέγκο Φορλάν, που στο τέλος σήκωσε το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο μετά από σχεδόν 50 χρόνια. Για την ιστορία μας όμως, ελάχιστη σημασία έχει, αφού ο Μάξι Ροντρίγκεζ είχε ήδη αποτελέσει παρελθόν από τον σύλλογο στην χειμερινή μεταγραφική περίοδο.
Μένοντας ελεύθερος από τους Μαδριλένους, ο Αργεντίνος ήταν ελεύθερος να διαπραγματευτεί με όποιον σύλλογο επιθυμούσε. Ο Ράφαελ Μπενίτεζ τον έφερε στην Λίβερπουλ, η οποία εκείνη την περίοδο ζητούσε απεγνωσμένα ποιοτικούς παίκτες. Ο νυν τεχνικός της Έβερτον, τον είχε φέρει στο Άνφιλντ για να πλαισιώσει τους Γιόσι Μπεναγιούν και Φερνάντο Τόρες στην επίθεση, οι οποίοι προσπαθούσαν σχεδόν… μόνοι τους να σώσουν την σεζόν.
Ο Μάξι μπήκε γρήγορα σε ρυθμούς Πρέμιερ Λιγκ. Βοήθησε ενεργά την ομάδα στους εναπομείναντες αγώνες, με την Λίβερπουλ τελικά να τερματίζει έβδομη και να παίρνει ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο. Ακόμη καλύτερα για τον ίδιο εξελίχθηκε η επόμενη σεζόν. Είχε τον ρόλο ενός πραγματικού «μαέστρου». Σε 35 συμμετοχές σκόραρε δέκα φορές, ενώ αξιοσημειώτο ήταν το γεγονός ότι έκανε χατ-τρικ σε δυο διαδοχικά παιχνίδια απέναντι σε Φούλαμ και Μπέρμιγχαμ!
Συνέθεσε ένα τρομερό δίδυμο με τον Ντίρκ Κάουτ και έφεραν την Λίβερπουλ στη έκτη θέση της βαθμολογίας, παρά τις αλλαγές προπονητών, τα πολλά διοικητικά προβλήματα και την… μουρμούρα του κοινού. Ήταν όμως τόσο άτυχη εκείνη τη σεζόν που δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Αυτό γιατί η Μπέρμιγχαμ είχε κατακτήσει το League Cup, η Στόουκ ήταν φιναλίστ του FA Cup και η Φούλαμ ήταν πρώτη στις θέσεις του fair play!
Η επόμενη σεζόν, ήταν και το «κύκνειο άσμα» του στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Το «αντίο» του άφησε μια γλυκόπικρη γεύση, αφού η συμμετοχή του δεν ήταν ανάλογη με αυτή των προηγούμενων ετών. Ο Κένι Νταλγκλίς έδειχνε περισσότερο την προτίμησή του στον Κρεγκ Μπέλαμι, με αποτέλεσμα ο Αργεντίνος να περιθωριοποιηθεί. Μετά λοιπόν από μια σκάρτη σεζόν με μόλις 21 συμμετοχές, έξι τέρματα και τρεις ασίστ, αφήνει πίσω την Γηραιά Ήπειρο και επιστρέφει εκεί από όπου ξεκίνησαν όλα. Στην Νιούελς Όλντ Μπόις.
Από το 2012 μέχρι και σήμερα (με ένα μικρό διάλειμμα από το 2017 έως τα τέλη του 2018), ο Μάξι Ροντρίγκεζ έκανε τα πάντα και συγκαταλέγεται δίκαι πια στους θρύλους της ομάδας. Με τον σύλλογο του Ροζάριο μέτρησε 223 συμμετοχές, 73 γκολ και 20 ασίστ. Η προσφορά του στο γήπεδο όμως ήταν κάτι παραπάνω από αυτό που «δηλώνουν» τα στατιστικά. Η Νιούελς πραγματοποίησε τα όνειρα του. Τον έκανε επαγγελματία ποδοσφαιριστή, αγωνίστηκε σε σπουδαίους ευρωπαϊκούς συλλόγους και κατόπιν επέστρεψε στην αγκαλιά της, που παρέμενε ορθάνοιχτη.
Το 2013 έφτασε να κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Αργεντινή, αγωνίστηκε στο Κόπα Λιμπερταδόρες, ενώ για δυο συνεχόμενα χρόνια κατέκτησε και το πρωτάθλημα της Ουρουγουάης με την φανέλα της Πενιαρόλ. Στην Ευρώπη όμως είχε την ατυχία να αγωνιστεί σε τρεις σπουδαίες ομάδες, που εκείνη την περίοδο βρίσκονταν σε ύφεση. Δεν παρέλειψε να δείξει την αξία του, συνδυάζοντας τεχνικά και δυναμικά χαρακτηριστικά, όντας πραγματικά «ο σωστός μαέστρος, την λάθος εποχή».
Συντάκτης: Φάνης Αγριτέλλης
Διαβάστε επίσης από τον αρθρογράφο: Ραλφ Ράνγκνικ: Προπονητής ή καλύτερα ινφλουένσερ
https://eyap.gr/maxi-rontrigkez-o-sostos-maestros-tin-lathos-epochi/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου