Πίτερ Τέιλορ: Ο ανθρωπάκος που προπονούσε εγκληματίες

Φαινομενικά ήρεμος κι αγαθός, ο Πίτερ Τέιλορ είχε την «τύχη» να συνεργαστεί με τρείς από το τους πιο διαβόητους εγκληματίες του αγγλικού ποδοσφαίρου.

 «Αν έχει συνείδηση θα υποφέρει για το έγκλημά του. Αυτή θα είναι η τιμωρία του, αυτή και η φυλακή του». Στο λογοτεχνικό αριστούργημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, «Έγκλημα και Τιμωρία», μεγαλύτερη ποινή θεωρείται η συνειδητοποίηση της κτηνωδίας που έχεις προκαλέσει. Τιμωρός σου δεν είναι άλλος από τον ίδιο σου τον εαυτό. Κάπως έτσι κι ο Πίτερ Τέιλορ έζησε -και ζει- μια προπονητική ζωή, δίνοντας ευκαιρίες όχι σε έναν, όχι σε

δύο, αλλά σε τρεις εγκληματίες.

Η καριέρα του 69χρονου πια τεχνικού δεν θα έπρεπε να περιοριστεί όμως μόνο σε αυτό. Καταρχάς κατά την διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας έγραψε σχεδόν 400 επαγγελματικές συμμετοχές, με σημαντικότερο το πέρασμά του από την Τότεναμ, όπου τον οδήγησε ως την εθνική Αγγλίας και τον έκανε τον πρώτο διεθνή που σημειώνει γκολ και στις δύο του πρώτες (από τις τέσσερις συνολικά) εμφανίσεις.

Μετά τα 30 του η ποδοσφαιρική πορεία του Τέιλορ έγινε απότομα κατηφορική, ίσως κι επίτηδες, αφού ο κρυφός πόθος του ήταν να ασχοληθεί σοβαρά με την προπονητική. Μετά τις χαμηλές πτήσεις, λοιπόν, σε Μέιντστοουν και Τσέλμσφορντ, ο Άγγλος χαφ μετακόμισε στην Ντάρτφορντ, έχοντας πια τον ρόλο του παίκτη-προπονητή.

 

 

Σε τέσσερις σεζόν εκεί τα πήγε περίφημα, με την ομάδα σχεδόν να τριπλασιάζει το κοινό της, να παίζει θεαματικό επιθετικό ποδόσφαιρο και τελικά, παράλληλα με την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, να κερδίζει την πρώτη του πραγματική -επαγγελματική- ευκαιρία στον πάγκο της Σάουθεντ στην Football League.

Ο Τέιλορ δεν άργησε να δείξει τις αρετές του, όμως μετά από μία διετία αποφάσισε να αλλάξει παραστάσεις και να γυρίσει ξανά στα «χωράφια» της Conference για χάρη της Ντόβερ. Αφού πρώτα την έσωσε σχετικά άνετα, υπέγραψε νέο διετές συμβόλαιο, που δεν ήταν γραφτό να ολοκληρωθεί. Μόλις δύο μήνες αργότερα ο τότε ομοσπονδιακός τεχνικός και πρώην συμπαίκτης του στην Τότεναμ, Γκλεν Χοντλ, του ζήτησε να αναλάβει την εθνική Αγγλίας Κ-21, σε μία πρόταση που δεν μπορούσε φυσικά να αρνηθεί.

Έχοντας σπουδαίο υλικό στα χέρια του, ο Τέιλορ έκανε θαύματα με τους νεαρούς Άγγλους κι έχασε μόλις μια φορά σε τρία χρόνια. Με έντεκα νίκες σε 15 παιχνίδια και δύο προκρίσεις σε μεγάλες διοργανώσεις, όπως το Πανευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο ταλαντούχος προπονητής αντικαταστάθηκε σκανδαλωδώς από τον Χάουαρντ Γουίλκινσον, ο οποίος σε τρία παιχνίδια έκανε περισσότερες ήττες από ότι ο προκάτοχός του σε τρία χρόνια!

 

 

Η φήμη του δεν άργησε να γιγαντωθεί και η επόμενη προπονητική του απόπειρα απλά ήρθε να επιβεβαιώσει τις προσδοκίες στις ικανότητές του. Ο Τέιλορ δέχθηκε στο τέλος της περασμένης χιλιετίας την πρόκληση της Τζίλιγχαμ, που τότε αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία, και σε μία από τις κορυφαίες σεζόν της ομάδας κατάφερε να την οδηγήσει στον προβιβασμόγια πρώτη φορά στην ιστορία της, φτάνοντας παράλληλα στα προημιτελικά του FA Cup, μετά τις νίκες εναντίον των Μπράντφορντ και Σέφιλντ Γουένσντεϊ της Πρέμιερ Λιγκ!

Μία από τις πρώτες του μεταγραφές για την νέα σεζόν ήταν ο Μάρλον Κινγκ, ο πρώτος -μετέπειτα- κακοποιός στην «εγκληματική» του δράση, που μόλις ξεκινούσε. Ο Τζαμαϊκανός διεθνής που τότε είχε κάνει μόλις το ξεπέταγμά του στην Μπαρνέτ, λίγα χρόνια αργότερα ξεδίπλωσε μια ποινική καριέρα σαφώς «σπουδαιότερη» από την ποδοσφαιρική.

Το μητρώο του μεταξύ άλλων περιλαμβάνει κουτουλιά στον συμπαίκτη του Ντιν Γουίντας σε καζίνο, 14 (!) παραβιάσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας, κλεπταποδοχή μίας φτιαγμένης BMW, φυλάκιση για πρόκληση σωματικής βλάβης και σεξουαλικής επίθεσης σε μία 20χρονη φοιτήτρια και τέλος τον τραυματισμό δύο ατόμων κατά απρόσεκτη οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.

 

 

Ο Τέιλορ αν και ήταν αυτός που έφερε τον Κινγκ στο Πρίστφιλντ, δεν τον προπόνησε παρά λίγες μόνο εβδομάδες. Λίγες ημέρες μετά την έναρξη της προετοιμασίας ο Άγγλος τεχνικός έκανε το «άλμα» για την Πρέμιερ Λιγκ, με την Λέστερ να του προσφέρει την πρώτη του ευκαιρία στο υψηλότερο επίπεδο.

Ότι κι αν περίμεναν οι «Αλεπούδες» με την πρόσληψή του έπεσαν έξω, αφού ο σύλλογος έκανε εξαιρετική πορεία για το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς, όντας πρώτος στις αρχές Οκτωβρίου κι εντός των θέσεων που οδηγούσαν στην Ευρώπη μέχρι τα τέλη Μαρτίου! Δυστυχώς, τόσο για την Λέστερ, όσο και για τον ίδιο, το σύνολο κατέρρευσε με εννιά ήττες στα δέκα τελευταία παιχνίδια, κάτι που συνεχίστηκε και την νέα σεζόν και τον οδήγησε στην απόλυση τις 30 Σεπτεμβρίου του 2001.

Για πολλούς φίλους των «Αλεπούδων» ο Τέιλορ πλήρωσε την «γκαντεμιά» που του έφερε η εθνική Αγγλίας, της οποίας ανέλαβε τον -παράλληλο- έλεγχο για μόλις έναν αγώνα τον Νοέμβριο του 2000 ως υπηρεσιακός. Ο ίδιος βέβαια έκανε το μοναδικό του παιχνίδι στον ομοσπονδιακό πάγκο να μετρήσει, αφού στο δύσκολο ματς απέναντι στην Ιταλία στο Ντέλε Άλπι, έχρισε αρχηγό τον 25χρονο Ντέιβιντ Μπέκαμ, ενώ ανέβασε και έξι (!) παίκτες από την Κ-21, μεταξύ των οποίων ο Τζέιμι Κάραγχερ και ο Ρίο Φέρντιναντ.

 

 

Μετά την Λέστερ, σειρά για τον Τέιλορ είχαν οι Μπράιτον και Χαλ, τις οποίες οδήγησε σε ισάριθμες ανόδους στην δεύτερη κατηγορία, πριν επιστρέψει για ένα δεύτερο πέρασμα στον πάγκο της Κ-21, όπου ξανά έκανε εξαιρετική δουλειά με μόλις δύο ήττες σε 16 παιχνίδια. Το καλοκαίρι του 2006 η Κρίσταλ Πάλας αποφάσισε να εμπιστευτεί τις ικανότητές του, πληρώνοντας μάλιστα μια γενναία αποζημίωση στην Χαλ, σε μία κίνηση που θα αποδειχθεί εκ των υστέρων αποτυχημένη, φτάνοντας στο τέλος της μόλις 16 μήνες αργότερα.

Ο Άγγλος τεχνικός έμεινε χωρίς δουλειά μόνο για λίγες εβδομάδες, αφού η Στίβενεϊτζ, τρίτη τότε στην Conference, τον χρυσοπλήρωσε με μοναδικό στόχο την άνοδο. Η ομάδα έμοιαζε ήδη εξαιρετική, όμως ο Τέιλορ πίστευε ότι δύο θα ήταν οι μεταγραφές που θα την απογείωναν. Πρώτος ήταν ο αγαπημένος του Τζούνιορ Λιούις, με τον οποίο είχε συνεργαστεί ήδη σε πέντε (!) ομάδες, ενώ δεύτερος ήταν ο… δεύτερος εγκληματίας της ιστορίας μας, ο Γκάβιν Γκραντ.

«Από την πρώτη φορά που τον είδα ήξερα πως κάτι δεν πάει καλά με αυτό το παιδί. Μια φορά εξαφανίστηκε από την προπόνηση και δεν είχαμε καμία ιδέα που μπορεί να ήταν. Μου έδειξε εμπιστοσύνη και προσπάθησα για ένα μεγάλο μέρος της καριέρας του να τον βοηθήσω, αλλά δεν τα κατάφερα. Κάποια στιγμή ένας παίκτης μας είπε ότι έμαθεε κάτι τρομερό και ότι τα πράγματα είναι σοβαρά. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που άκουσα γι’ αυτόν».

 

 

Ο Γκραντ δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε ποδοσφαιριστής. Από μικρή ηλικία και λόγω της κακόφημης και άκρως επικίνδυνης συνοικίας του Μπρεντ στην οποία μεγάλωσε έγινε μέλος μίας συμμορίας, μιας από τις πολλές που μάστιζαν την περιοχή και είχαν συνεχείς κόντρες. Οι φήμες λένε ότι ο πια ισοβίτης κρατούμενος ξεκίνησε την «δράση» του μόλις στα έντεκα (!), ενώ πριν καν κλείσει τα 21 και ξεκινήσει την επαγγελματική του καριέρα, είχε δολοφονήσει δύο ανθρώπους.

Αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Ο Τέιλορ ποτέ δεν θέλησε να πιστέψει στην ενοχή του νεαρού επιθετικού, δημιουργώντας μία σχέση αγάπης με έναν εκτελεστή, που έμαθε να σκοτώνει για να μην σκοτωθεί. Τα δύο θύματά του ήταν μέλη αντίπαλων συμμοριών και οι φερόμενες εκτελέσεις για τις οποίες καταδικάστηκε σε ισόβια το 2010, θεωρούνται «απαντήσεις» σε δολοφονίες από το αντίπαλο στρατόπεδο. Ο Άγγλος τεχνικός δεν τον εμπιστεύθηκε μόνο στην Στίβενεϊτζ, αλλά δύο ακόμα φορές, με την τελευταία να διακόπτεται από την εκδίκαση της ποινής του.

«Πίστευα πως έπρεπε να του δώσω μια ακόμα ευκαιρία. Μου είπε έγινε η δίκη και νομίζω θα πάει καλά. Μπορούσα άνετα να του πω πως δεν θα μπορούσε να συγκεντρωθεί, ότι δεν τον εμπιστεύομαι πια, αλλά κάτι μέσα μου λαχταρούσε αυτό το παιδί να αδράξει την ευκαιρία και να αποδειχθεί αθώος. Αυτό δείχνει πόσο τον είχα αγαπήσει».

 

 

Λίγη σημασία έχει που ο Τέιλορ δεν τα κατάφερε στην Στίβενεϊτζ, που «κατάφερε» να την βγάλει ακόμα κι από τις θέσεις των πλέι οφ. Όταν στην συνέχεια πήγε στην Γουίκομ έφερε ξανά τον Γκραντ (και τον Λιούις ως προπονητή αυτήν την φορά) και δεν απέτυχε ξανά, σφραγίζοντας την άνοδο την τελευταία αγωνιστική της σεζόν.

Η ζωή στην League One αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη και μετά από τρεις μήνες στην νέα κατηγορία ο Τέιλορ αποχώρησε, για να καταλήξει στην Μπράντφορντ με τον Φεβρουάριο του νέου έτους. Όπως φαντάζεστε εκεί έφερε τον Γκραντ για τρίτη και τελευταία φορά, παράλληλα όμως γνώρισε και τον τρίτο και τελευταίο του εγκληματία, τον Τζέικ Σπέιτ.

Ο Άγγλος τεχνικός δεν φανταζόταν όταν αγόραζε τον αρχισκόρερ της Μάνσφιλντ πως θα κατέληγε να δημιουργήσει ένα φονικό κυριολεκτικά δίδυμο στην επίθεση. Ο Σπέιτ πριν συμπληρώσει έναν μήνα στην προετοιμασία οδηγήθηκε στην φυλακή για βιαιοπραγία και τιμωρήθηκε με τετράμην παραμονή στην «στενή», πριν τελικά αφεθεί ελεύθερος με μία υψηλότατη εγγύηση μία εβδομάδα αργότερα. Στις 23 Ιουλίου του ίδιου καλοκαιριού ο Γκραντ τιμωρήθηκε με ισόβια, με την ποινή του να είναι το τελειωτικό πλήγμα στον άλαλο Τέιλορ.

 

 

«Σε καμία ομάδα κανείς δεν μου είπε να μην τον πάρω, γιατί είναι ένας εγκληματίας. Ήταν πάντα αξιαγάπητος, ευγενικός κι ευχάριστος. Όταν μάθαμε τελικά την ετυμηγορία ένιωσα να χάνω την γη κάτω από τα πόδια μου. Ειλικρινά είμαι ακόμα σοκαρισμένος. Αν πίστευα ότι ήταν όντως ένοχος ή αν δεν ήταν επαγγελματίας δεν θα τον είχα φέρει σε καμία ομάδα», θα δηλώσει στην Athletic ο Άγγλος τεχνικός, που μάλιστα το 2016 έλαβε ένα ευχαριστήριο γράμμα από τον Γκραντ μέσα από την φυλακή.

Η καριέρα του Τέιλορ πρακτικά έληξε άδοξα σε εκείνη την βασανισμένη Μπράντφορντ. Οι επόμενες επιλογές του μαρτυρούν ότι ο ίδιος ήθελε να τα αφήσει όλα πίσω και να ξεχάσει τα δεινά που φέρνει η ζωή και το ποδόσφαιρο. Ο Άγγλος μέσα στα επόμενα χρόνια πέρασε από την εθνική Μπαχρέιν, την εθνική Νέας Ζηλανδίας (βοηθός προπονητή) και την Ινδία (προπονητής της Κεράλα Μπλάστερς), δοκιμάζοντας στην Αγγλία μόνο γνωστές «συνταγές», όπως η Τζίλιγχαμ και η εθνική Αγγλίας Κ-20.

Ο αγαθός προπονητής με το φιλικό παρουσιαστικό την φετινή σεζόν βρίσκεται στον πάγκο της Γουέλινγκ της έκτης κατηγορίας. Οι ικανότητες του θα μπορούσαν άνετα να του εξασφαλίσουν μία μόνιμη θέση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, όμως το συναπάντημα με τους εγκληματίες αποδείχθηκε η κατάρα του. «Δεν μπορούσα να φανταστώ πως αυτό το παιδί θα έμενε κλειδωμένο στην φυλακή για όλη του την ζωή. Αυτή η σκέψη ακόμα με στοιχειώνει».

 

Διαβάστε επίσης από τον αρθρογράφο: Τέρι Κένεντι: Κι αν (δεν) σου κάτσει, σου αλλάζει την ζωή

https://eyap.gr/piter-teilor-o-anthropakos-poy-proponoyse-egklimaties/