Ο -για λίγο ακόμα- Βρετανός πρωθυπουργός εξηγεί γιατί στην Ελλάδα δεν θα είχε παραιτηθεί ποτέ.
Για παράδειγμα στο λοκντάουν, όταν οι πειναλέοι ήταν κλεισμένοι
μέσα στο σπίτι τους, η βασιλική τους οικογένεια πήγαινε για μότο κρος στην Πάρνηθα.Και όχι μόνο αυτό. Ένας απ’ τους αυλικούς τους, μεγάλος ρήτορας και νανογιλεκάς, έσπασε το λοκντάουν για να βαφτίσει έναν μπέμπη.
Τους πείραξε; Όχι. Γιατί; Γιατί δεν το έπαιξε κανένα κανάλι. Αυτό θα πει σεβασμός -άγνωστη λέξη για τα παπαγαλάκια του BBC.
Αλλά και να το έπαιζε, πάλι δεν θα τα πείραζε τα κορόιδα γιατί και οι ίδιοι ξέρουν ότι αυτά δεν είναι για τα μούτρα τους. Εδώ πότε θα το μάθετε αυτό;
Ο κουμπάρος της αδερφής της γυναίκας μου είναι Έλληνας. Ξέρετε τι μου ‘χε πει στον γάμο τους; “OPA!”. Και ξέρετε και τι άλλο; “Yassou, mlk”. Για να ολοκληρώσει τελικά την όμορφη σκέψη του, λέγοντας ότι “αυτά που εσείς εδώ τα λέτε σκάνδαλα, εκεί εμείς τα λέμε κληρονομικό δικαίωμα”.
Λόγια τόσο συγκινητικά που μόνο στη χώρα του Ομήρου θα μπορούσαν να έχουν γεννηθεί.
Και εκεί έχουν ένα ακόμα καλό. Ξέρουν τι θα πει ομάδα, να βάζουν πλάτη στα δύσκολα. Οι βουλευτές δεν ρίχνουν την κυβέρνησή τους προτού φάνε ακόμα και τα πόμολα. Πάρτε μαθήματα. Μεσογειακή διατροφή όχι όπως εδώ με τα αυγά και τα λουκάνικα, πεθαίνουμε στα 45, τούμπανα, κατακόκκινοι.
Μέχρι τα 80 θα κυβερνούσα εκεί, θα σταμάταγα για κανά δυο τρία χρόνια, και ξανά μετά μέχρι τα 100. Θα πέθαινα, θα περνούσαν μήνες, και πάλι δέκα μονάδες μπροστά θα ήμουν στις δημοσκοπήσεις.
Σαν τον πατέρα του Κιμ Γιονγκ Ουν θα με κλαίγανε, θα ‘χα ταΐσει όποιον κρατάει μικρόφωνο, διαγωνισμό θα έκαναν μπροστά στις τηλεοράσεις. Αλλά εδώ δεν τα θέλετε αυτά, εδώ είστε προηγμένοι. Φάτε πρόοδο, αρκετά ασχολήθηκα. Έχει και καλό καιρό σήμερα -αυτό το ψιλόβροχο το συννεφιασμένο το αγγλικό το μουντό. Με φωνάζει η θάλασσα. Τα λέμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου